♠ Melancholisch ♠ || รีวิวเรื่อยเปื่อยตามใจฉัน

เล่ม 1: The Hunger Games

*สปอยเนื้อหารวมถึงตอนจบในเล่มแรก*

หลังจากเหตุการณ์ทั้งนั้นใน The Hunger Games แคตนิสและพีต้าได้ย้ายเข้าไปอยูบ้านหลังใหม่ในหมู่บ้านของผู้พิชิตในเขต 12 ที่ตอนนี้มีคนอยู่อาศัยกันทั้งหมดเพียง 3 หลัง นั่นคือ แคตนิส พีต้า และเฮย์มิตช์ ถึงแม้จะมีเงินมากมายแต่เธอก็ยังคงออกล่าสัตว์และนำมันไปขายในเดอะฮ็อบตลาดมืดของเขต 12 อยู่เหมือนเดิม และเนื่องมาจากการที่เกลเริ่มเข้าทำงานในเหมือง ทั้งคู่จึงมีเวลาออกล่าสัตว์ด้วยกันแค่วันอาทิตย์เท่านั้น

 ทั้งนี้แคตนิสและพีต้าต้องเตรียมตัวสำหรับการออกทัวร์ผู้พิชิต ซึ่งจะพาผู้ชนะจากเกมล่าชีวิตตระเวนไปทั่วเขตทั้ง 12 และจบลงที่แคปิตอล จู่ๆประธานาธิบดีสโนว์ก็มาหาแคตนิสถึงบ้าน บอกเล่าความไม่สบายใจของเขาให้แคตนิสฟัง ว่าการกระทำของแคตนิสที่หยิบผลเบอร์รี่พิษที่เรียกว่าไนต์ล็อกออกมาหมายที่จะฆ่าตัวตายไปพร้อมกับพีต้าในช่วงสุดท้ายของเกมล่าชีวิตนั้น เป็นการกระทำที่แสดงความกระด้างกระเดื่องต่อแคปิตอล ทำให้แคปิตอลกลายเป็นตัวตลก เปรียบเหมือนการใช้อาวุธที่สร้างขึ้นกลับมาทำร้ายแคปิตอลเอง แคตนิสอาจแก้ตัวว่าทำไปทั้งหมดเพราะความรักที่มีต่อพีต้า คนส่วนใหญ่อาจเชื่อเช่นนั้น แต่มีคนอีกกลุ่มที่กำลังคิดว่าเธอคิดจะก่อกบฏต่อแคปิตอล ตอนนี้ไฟที่เธอจุดเอาไว้กำลังแพร่ขยาย และรอวันที่มีใครสักคนไปจุดชนวนให้มันระเบิด แคตนิสถามปธน.สโนว์ว่าจะมีการลุกฮือเกิดขึ้นหรือ สโนว์ตอบว่าอาจจะ และเขาอยากให้แคตนิสเป็นคนปลดชนวนไม่ใช่คนจุดชนวน โดยการให้แคตนิสกับพีต้าแสดงความรักต่อกันให้มากขึ้น และอาจจะถึงขั้นต้องแต่งงานกัน ไม่เช่นนั้น ‘ญาติ’ คนนั้นของแคตนิสอาจต้องตาย

 แน่นอนว่า ‘ญาติ’ คนนั้นที่ปธน.สโนว์หมายถึงก็คือเกล ด้วยเหตุที่แคตนิสและเกลสนิทกันมาก อาจทำให้คนภายนอกเข้าใจผิดคิดว่าเกลเป็นคนรักของแคตนิส จนทำให้ความสัมพันธ์ระหว่างแคตนิสกับพีต้าที่โปรโมทออกสื่อว่าเป็นคู่รักกันมีปัญหา ด้วยความที่พวกเขามีสีผมและสีตาเหมือนๆกัน ทำให้แคตนิสโกหกไปว่าเกลเป็นญาติของเธอ สโนว์ยังบอกเป็นนัยๆว่ารู้ว่าเธอกับเกลแอบออกไปทำอะไรกันทุกวันอาทิตย์รวมถึงเรื่องที่เกลกับเธอจูบกันด้วย ไม่เพียงแต่เกลเท่านั้น ยังรวมไปถึงครอบครัวของเกล แม่ของเธอ กับพริม ทุกคนอาจตายได้ ถ้าเธอไม่ยอมทำตามคำสั่งของสโนว์ แคตนิสรับคำเธอจะต้องทำให้ฝูงชนสงบลงในการทัวร์ครั้งนี้ให้ได้

 แต่ว่าทันทีที่เหยียบย่างเข้าสู่เขตแรกของทัวร์ผู้พิชิตเธอก็ทำมันพังเสียแล้ว เมื่อเธอกล่าวขอบคุณริวและเทรชในการกล่าวสุนทรพจน์ในเขต 11 ก็ทำให้ฝูงชนลุกฮือขึ้นมาจนถึงขนาดมีคนตาย แคตนิสตัดสินใจเล่าเรื่องปธน.สโนว์ให้พีต้าและเฮย์มิตช์ฟัง พีต้าบอกว่าจะให้ความร่วมมือกับแผนแต่งงานเพื่อรักษาความสงบของฝูงชนนี้ ถึงแม้ว่าจะไม่ค่อยเต็มใจนัก การเยือนเขตอื่นๆที่เหลือเป็นไปอย่างราบรื่น และเมื่อถึงแคปิตอลพีต้าก็คุกเข่าขอแคตนิสแต่งงานและเธอก็ตอบตกลง แต่ว่าสำหรับปธน.สโนว์แค่การที่ทั้งสองคนแต่งงานกันมันดูจะไม่เพียงพอเสียแล้ว แคตนิสรู้สึกได้ว่าพีต้าไม่ค่อยพอใจกับการแต่งงานในครั้งนี้ ทำให้เธอรู้สึกแปลกใจทั้งๆที่เขาน่าจะอยากแต่งงานกับเธอมาตลอด เฮย์มิตช์ตอบแทนพีต้าว่า เขาอยากแต่งแต่ไม่ใช่ในรูปแบบนี้

 หลังกลับมาถึงเขต 12 แคตนิสได้ข่าวการลุกฮือของเขต 8 มาโดยบังเอิญ เมื่อเธอรู้ว่าปธน.สโนว์ไม่มีทางพอใจกับแค่การที่เธอและพีต้าให้สัญญาว่าจะแต่งงานกัน เธอก็มีความคิดที่จะพาทุกคนหนีเข้าป่าไปด้วยกัน (ทุกคนในที่นี้หมายถึง ครอบครัวของเธอ เกลและครอบครัว พีต้าและครอบครัว รวมไปถึงเฮย์มิตช์ด้วย) แคตนิสปรึกษาเรื่องนี้กับเกล เธอแปลกใจที่เขายอมตกลงแต่โดยดี แต่พอรู้ว่าเธออยากจะให้ทั้งพีต้าและเฮย์มิตช์ไปด้วย เกลก็เริ่มมีท่าทีไม่พอใจ และเมื่อรู้ข่าวการลุกฮือของเขต 8 เกลก็ปฏิเสธแคตนิสทันที เขาต้องการจะอยู่ที่นี่เพื่อสู้

 ดูเหมือนสถานการณ์จะเลวร้ายลงไปอีกเมื่อหัวหน้าผู้พิทักษ์สันติภาพคนใหม่ถูกส่งมาประจำที่เขต 12 เกลถูกเฆี่ยนเกือบตายเพราะลักลอบล่าสัตว์ กฎหมายที่ค่อนข้างจะผ่อนผันและเป็นกันเองในเขต 12 ถูกกวดขันให้เข้มงวดขึ้น เดอะฮ็อบถูกเผา แคตนิสไม่สามารถออกไปล่าสัตว์นอกเขต 12 ได้อีกแล้ว เนื่องจากรั้วที่กั้นระหว่างเขต 12 และป่าบัดนี้ได้มีกะแสไฟฟ้าวิ่งผ่านตลอด 24 ชั่วโมง

 เมื่อเห็นเกลถูกเฆี่ยนปางตายต่อหน้า แคตนิสรู้ได้ทันทีว่าเธอรักเกล เธอตัดสินใจเลือกเกลและการกบฏต่อแคปิตอล ไม่ใช่การแต่งงานกับพีต้าที่แคปิตอลคาดหวัง ขณะที่แคตนิสกำลังวางแผนการกบฏ กฎของเกมล่าชีวิตครั้งที่ 75 ซึ่งปีนี้เป็นปีของควอเตอร์เควล (ควอเตอร์เควลคือเกมล่าชีวิตที่จัดขึ้นทุกๆ 25 ปี จะมีการตั้งกฎที่พิเศษกว่าเกมล่าชีวิตครั้งอื่นๆขึ้น เช่น การเพิ่มจำนวนบรรณาการจาก 24 คน เป็น 48 คน หรือให้คนในเขตทำการโหวตเลือกบรรณาการแทนการจับฉลาก เป็นต้น) กฎของควอเตอร์เควลถูกประกาศออกมา ว่าปีนี้พวกเขาจะทำการจับฉลากเลือกผู้เข้าแข่งขันจากผู้พิชิตที่ยังมีชีวิตอยู่ แคตนิสใช้เวลาอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะเข้าใจว่ากฎนั้นหมายความว่าอย่างไร ผู้พิชิตที่ยังมีชีวิตอยู่ เขต 12 มีผู้พิชิตทั้งหมด 3 คน คือเธอ พีต้า และเฮย์มิตช์ เธอเป็นหญิงสาวผู้พิชิตเพียงคนเดียวจากเขต 12 เธอต้องเข้าร่วมเกมล่าชีวิตอีกครั้ง

อ่านเล่มแรกว่าชอบพีต้าแล้ว มาเล่มนี้หลงรักไปเลยล่ะค่ะ แต่ตอนจบของเล่มนี้นั่น พีต้า.... (ฮือ) เล่มสุดท้ายมีดราม่าหนักแน่ๆ นับถือคนแต่งเรื่องนี้จริงๆว่ามีวิธีการเล่าเรื่องได้น่าสนุกแบบคงเส้นคงวามาก จขบ.อ่านเล่มสองจบได้ภายในเวลาไม่กี่วัน

 เล่มสองนี้ดราม่าเพิ่มขึ้นจากเล่มหนึ่งแน่ๆ และคาดว่าเล่มสามน่าจะปวดตับที่สุด ถ้าเล่มหนึ่งเป็นการเล่าสถานการณ์บ้านเมืองคร่าวๆว่าพาเน็มเขาปกครองกันยังไง เขตทั้ง 12 ถูกกดขี่ยังไง มาเล่มสองนี่ก็จะเริ่มมีการลุกฮือก่อกบฏกัน ส่วนเล่มสามคาดว่าได้รบกันแน่ๆ เรื่องรักๆใคร่ๆของแคตนิสก็เพิ่มขึ้นมาด้วยเหมือนกัน จากเล่มแรกที่ไม่ค่อยกล่าวถึงเท่าไหร่ มาเล่มนี้เธอเริ่มเดี๋ยวเกลเดี๋ยวพีต้าตามประสานางเอกทั่วไป แต่ยังอยู่ในขั้นรับได้(ถึงในใจจะตะโกนว่าเลือกพีต้าสิยะหล่อนก็ตาม(ฮา)) เพราะว่าจขบ.ค่อนข้างชอบแคตนิสน่ะค่ะ

 ที่จริงจขบ.มองว่าเธอไม่อยากได้ทั้งเกลและพีต้าล่ะค่ะ ตามความคิดส่วนตัวของจขบ.แคตนิสเธอเป็นคน...จะว่าเห็นแก่ตัวจะแรงไปมั้ยนะ ก็ประมาณว่าตัวเองกับครอบครัวสำคัญที่สุด ส่วนคนอื่นจะเป็นยังไงก็ช่าง สังเกตได้จากการที่เธอปฏิเสธการที่จะมีปฏิสัมพันธ์กันคนอื่น สำหรับคนแบบนี้เกลซึ่งเป็นเพื่อนแท้เพื่อนสนิทเพียงคนเดียว ซ้ำยังพึ่งพาได้และยังเป็นประโยชน์ต่อตัวเธอย่อมสำคัญมาก เธอจึงทำทุกอย่างเพื่อไม่ให้เสียเกลไป ถึงขั้นยอมเป็นคนรัก ส่วนพีต้านั้นเป็น ‘ผู้มีพระคุณ’ ค่ะ เป็นคำที่คนที่ไม่ยอมมีปฏิสัมพันธ์กับคนอื่นอย่างแคตนิสน่าจะเกลียดและกลัวมากที่สุด เพราะการที่เธอเป็นหนี้บุญคุณใครสักคนก็หมายความว่าเธอได้สร้างความสัมพันธ์ขึ้นกับคนอื่นเสียแล้ว พีต้าก็เหมือนน้ำที่ราดรดลงบนกำแพงไฟที่แคตนิสก่อขึ้นเพื่อปกป้องตัวเองจากคนอื่นนั่นแหละค่ะ เพราะฉะนั้นจขบ.ยังคงปักธงเชียร์คู่พีต้าแคตนิสเหมือนเดิม แม้ว่าความหวังอาจจะริบหรี่แล้วก็ตาม